De eerste dagen

Zaterdag, 7 maart

Om kwart over vijf ging de wekker, vandaag vliegen we naar Johannesburg. Wel met wat gemengde gevoelens, want hoe gaat het thuis met de Corona uitbraak en moeders. 

We waren al voor de wekker wakker en om 5:45 uur reden we richting Schiphol.

De auto afgegeven op P6, daarna inchecken en door de douane. Het was dit keer een makkie, geen riem af, niets uit de tas, geen nacontrole. Appeltje eitje dus. Nadat we op ons gemak bij de Starbucks een koffie hadden gedronken en mensen gekeken hadden was het al bijna tijd om te boarden. 

Helaas hadden we een half uur vertraging maar dat zouden we inlopen volgens de piloot. Na het nodige weer waardeloze vliegtuigeten, gelukkig hadden we een broodje omelet met spek bij ons, landen we om 22:10 uur op Johannesburg. Iedereen stond al klaar om uit te stappen, toen we weer moesten gaan zitten, we kregen allemaal een Corona test. Vier man/vrouw medisch personeel testen met een voorhoofd thermometer of je koorts hebt. Gelukkig werd er niemand gevonden en mochten we het vliegtuig uit. Ook bij de douane moest er nog temperatuur gemeten worden. Je zou het er warm van krijgen.

Omdat we, denk ik, een van de laatste vliegtuigen waren die dag, was het niet druk bij de douane en waren we Zuid-Afrika snel weer binnen. 

Toen we de bagage hadden hebben we de Aero gast lodge gebeld dat ze ons op konden halen.

We hebben kamer 1 helemaal apart gelegen van de rest, een leuke kamer met douche en toilet. Nadat we een drankje hadden gedaan bij de bar, was het tijd om naar bed te gaan. Morgen om 6 uur gaat de wekker weer.

Zondag, 8 maart

We hebben een onrustige nacht gehad. Tot een uur of twaalf hoorden we de vliegtuigen nog over vliegen. Om 5:45 uur ging de wekker en even voor half zeven zaten we aan een prima verzorgd ontbijt. 

De shuttle stond al om 7:00 uur voor ons klaar om ons naar de verhuur te brengen. 

We kregen een rode Opel mee en nadat we alle schade en krassen hadden doorgelopen konden we vertrekken. We hebben vandaag een lange reisdag. 

De eerste paar uur schoot het lekker op en was het stil op de weg. In Piet Retief zijn we naar de Super Spar geweest, wat helemaal niet zo super was. Heel veel was er niet of uitverkocht. We hebben hier ook een koelbox gekocht die, toen we hem bij aankomst uit de wagen tilden, al uit elkaar viel.

Om 15:15 uur reden we het Hluhluwe-Imfolozi park binnen. Het is nog ruim  1 1/2 uur rijden naar Mpila kamp waar we 3 nachtjes blijven. Het begon goed met wat zebra’s en buffels, neushoorns en wat zwijntjes. Daarna zagen we niet veel meer door de dichte begroeiing hier. Het heeft de laatste tijd flink geregend en het is heel groen en dicht begroeid. Prettig voor de beesten, maar wat minder voor het spotten.

Het is nu 18:30 uur en we zitten op het terras van ons huisje even bij te komen van deze lange dag. Het waren een hoop kilometers, morgen kunnen we op ons gemak beestjes gaan kijken. 

Maandag, 9 maart

Om 9:30 uur vielen onze ogen dicht, je merkt wel dat je er dan een paar zware dagen en nachten op hebt zitten. Het is dan wel zo dat je ‘s Ochtends om 5 uur weer wakker bent. In dit geval geen straf, omdat je vaak in de ochtend veel beestjes ziet. 

In ons huisje is van 22:00 uur tot 7:00 uur geen elektriciteit dus je moet wel met de kippen op stok. We dachten dat het wel donker zou zijn 's morgens vroeg,  maar de zon komt hier rond 5 al op. We begonnen de dag dan ook met  een mooie zonsopkomst vanaf ons balkon, daarna snel in de auto en we reden om 5:45 uur al in het park.

Vergeleken met 6 jaar geleden, we zijn hier in 2014 ook geweest, was de weg heel erg verbeterd en de vele potholes waren niet meer aanwezig. We hebben op ons gemak het park verkend en weer mooie sightings gehad, waaronder een hyena die met een prooi liep te slepen. Een kudde olifanten bij de schuilhut met veel jongen die daar in de modder aan het rollen waren. 

We hebben ook een weg gereden de Okhuko loop, nu wordt die in ons boek aangegeven als een gewone weg maar ik heb de hele 14 km met samengeknepen billen gezeten, wat een kuilen en gaten waren daar. Vooral het laatste steile stuk met zoveel geulen en keien dat we dachten dat de bumpers er afgevallen waren. Gelukkig lijkt het allemaal mee te vallen, maar dat was eens en nooit weer, voor deze weg heb je toch echt een 4x4 nodig en geen Opel. Een dag later zagen we op een heel klein bordje op de grond staan dat het inderdaad een 4x4 weg was. Oeps!. 

Om 12 uur gaf de thermometer aan dat het 40 graden was en de zon stond pal in de auto te schijnen, alle beesten zochten de verkoeling op van de bomen en veel activiteit was er niet meer. Voor ons ook tijd om op ons balkon voor ons huisje te gaan zitten genieten van de rust, het uitzicht en het heerlijke windje wat hier boven op de berg waait. Ook de apen en de nyala’s hebben hier voor onze deur een plekje gevonden. De nyala’s zijn wel leuk, de apen hondsbrutaal en je moet ze continue wegjagen anders gaan ze er met van alles vandoor.

Morgen weer verder.