Onze laatste dag

Vandaag onze laatste dag, vanavond om 23:55 uur vliegen we weer naar huis.

Om half acht reden we weer weg bij ons huis Mhofu in Marlothpark, voor onze laatste dag in Kruger, uitgezwaaid door Laurika. 

Omdat we later dan normaal door de gate reden was het wat de beestjes betreft niet zo heel druk, je merkt dan toch dat je de meeste dieren in de vroege morgen ziet.

Nadat we de S25 hadden gereden nog naar de S119 even kijken of ons luipaard er nog was. Volgens mensen die stonden te kijken waren er in de verte zelfs drie exemplaren gezien. Wij waren net te laat. 

Op weg naar de Malelane gate kwamen we wel 10 lege safariwagens tegen, die waarschijnlijk allemaal naar de opslag gingen in verband met de lockdown van a.s. donderdagnacht.

Na nog wat zijweggetjes gereden te hebben kwamen we nog een mooie kudde olifanten tegen die de droge rivierbedding overstaken.

Om 14:30 uur reden we het Krugerpark uit, wel wat later dan gepland, maar we wilden niet te lang op de luchthaven rondhangen.

We hebben bij Millys in Machadodorp gegeten, ik de Gran’s bobotie en Maarten de heek met chips. Het was weer voortreffelijk. Je kunt hier altijd zo heerlijk eten en het kost echt twee maal niets. Normaal is het dan ook erg druk, vandaag waren er met ons erbij,  twee tafeltjes bezet, ook hier slaat Corona toe.

Ze deden wel heel erg hun best om alles met chloor schoon te houden en iedereen kreeg bij binnenkomst een flinke dot handgel om te ontsmetten. 

Onze weg vervolgd en we zagen de zon in de verte steeds verder wegzakken. De laatste twee uur hebben we in het donker op de snelweg gereden, ik heb nog nooit iemand zo horen mopperen over het rijgedrag van de Zuid-Afrikanen. Op een pikdonkere weg zonder achterlichten rijden, je mag 120 maar rijdt dan 50, heel veel auto’s rijden ook met groot licht op en ook stonden er veel wagens met pech langs de weg, half op de 1e rijstrook. Regelmatig word je ,ondanks dat je 120 rijdt, gewoon van de weg gedrukt. 

We hebben ons geen moment onveilig gevoeld hoor, maar het is en blijft oppassen en geconcentreerd rijden.

Op het vliegveld aangekomen was het heel erg rustig, je ziet hier al behoorlijk wat mensen met een soort van mondkapje lopen. We moesten inchecken bij B volgens de borden, daar aangekomen moesten we toch weer bij A zijn, dus roltrap op en roltrap af en dat met twee zware koffers. 

Omdat wij gisteravond onze boardingpassen al digitaal gekregen hadden, konden we direct naar de bagage afgifte, dat scheelde een behoorlijk lange rij wachtenden.

Ook door de douane waren we snel heen en met de uit stempel weer in het paspoort kon het wachten beginnen. 

Het boarden in Johannesburg is altijd een grote chaos. Iedereen gaat zitten bij de gate en als dan iedereen zit moet iedereen er weer uit, want de boardingpas moet weer gecontroleerd worden  en ook of je paspoort wel is afgestempeld door de douane. Daarna mag iedereen weer gaan zitten, tot het echte boarden begint en tsjonge wat een chaos was het hier. Niets afstand houden, het was dringen geblazen, volgens mij wilde iedereen echt naar huis. 

Het vliegtuig van de KLM was overvol, iedereen had een flesje water op zijn stoel liggen en er werd om 1:30 uur nog een pasta maaltijd uitgedeeld met een drankje en dat was het voor de hele reis. 

De bemanning droeg allemaal handschoenen en mondkapjes en er werd ook gevraagd om zo min mogelijk contact met de crew te hebben. De pantry was afgezet met rood lint en je moest als je wat wilde ruim afstand houden. 

De volgende ochtend zag ik dat mensen koffie haalden, dat leek me wel wat, na een lange zo goed als slapeloze nacht, maar helaas kwamen er teveel mensen voor koffie en die werd dan ook niet meer geserveerd, voor de veiligheid. Voor de rest was het een prima vlucht, er werd nog hartelijk geklapt door iedereen in het vliegtuig voor de crew, die toch ook een risico lopen om al die gestrande reizigers op te halen. 

Na een rustige vlucht landen we om 10:00 uur op Schiphol. Ook hier was het heel erg stil en de enige band die draaide was onze bagageband.

Net lazen we dat Kruger al vanaf vandaag (woensdag) gesloten is en we gisteren dus een van de laatste bezoekers zijn geweest.

Ondanks dat de vakantie niet helemaal liep zoals van te voren gepland, maar ja wie kan zo’n scenario als Corona verzinnen, hebben we ondanks de onrust een heerlijke vakantie gehad.

We bedanken hierbij ook Wilma en Ivo Lauteslager van Mhofu voor al het meedenken en het eerder beschikbaar stellen van hun huis in Marlothpark , zodat we Swaziland konden overslaan omdat Zuid-Afrika de grenzen aan het sluiten was.  Ook boden zij ons aan om bij een eventuele lockdown in hun huis te blijven en hem daar uit te zitten. Super lief van hen. Ook waren wij heel erg blij met de Facebook groep Zuid-Afrika en vrienden voor alle informatie die ze hierop deelden. 

Dankzij het aandringen van onze dochters hebben we op donderdag 19 maart onze terugreis omgeboekt van zaterdag 28 maart naar dinsdag 24 maart. Het omboeken viel niet mee, er was al heel veel vol, maar gelukkig waren er nog enkele plekjes op de 24e vrij.

Maandagavond de 23e hoorden we dat er sprake was van een lockdown welke donderdag om 24:00 uur in zou gaan, dus we hebben precies op tijd de juiste keuze gemaakt.

The End

Kruger dag 6, katten

Vanochtend weer Kruger in, het begon gelijk al goed met de cheeta die we  na een paar honderd meter zagen. 

Maarten zag een mooi gaatje in de rij auto’s en we hadden hem weer prima op de foto.

Vervolgens op de S 25 een drietal leeuwen, twee mannetjes en een vrouwtje die lui lagen in het gras. Tussen het gapen door probeerden ze ook nog eens te paren. 

Vervolgens ook nog maar eens naar de S 119 om te kijken of daar nog wat te zien was. Op een gegeven moment stond er een groep zebra’s op de weg, die van geen wijken wist. Ze staarden allemaal een kant op. Nog eerder hoorde Maarten de impala’s al roepen en dat betekent meestal gevaar. En daar zat hij dan ons 5e luipaard verstopt in het hoge gras, gelukkig viel net ons oog erop want in het dichte hoge gras is het moeilijk spotten. Het was wel een wat kleiner luipaard, zo te zien nog best wel jong. Er was op dat moment niemand dus we konden hem heel mooi een stuk volgen. Opeens kwam er nog een auto en na een vijftal minuten reden er wel 8 auto’s bij het luipaard. Ze hebben hier een Whatsapp groep en al de Zuid-Afrikanen die hier rond rijden gaan dan naar de gemelde sighting. Inmiddels was het luipaard het goed zat en verdween in de bosjes.

Onze weg vervolgd en weer veel gezien.

Bij de hide was een groep olifanten aan het spelen in het water, lekker afkoelen.

Het zal er om hangen of we morgen naar huis vliegen, ook hier in Zuid-Afrika wordt al gesproken over een lockdown. Mocht dit het geval zijn en we kunnen niet weg dan kunnen we nog wel in Mhofu blijven, erg lief hoor Wilma en Ivo Lauteslager.  Het wordt spannend. 

Kruger dag 5. Leeuwen!!

Gisterenavond gingen we met de kippen op stok, het heel warme weer en het iedere dag om 5 uur opstaan gaat zijn tol eisen, we zaten beiden te knikkebollen op de bank.

Met gevolg dat we weer keurig net voor de wekker wakker waren. We zitten hier wel in een heel ander ritme. 

Om 6 uur stonden wij bij de poort van Kruger, wat een drukte 3 rijen dik, wat bleek de computer van een van de poortjes was uitgevallen, dus iedereen was van links naar rechts aan het invoegen. Al met al duurde het een half uur voordat we Kruger binnen reden. Het is vandaag familie dag in Kruger, je ziet heel veel Zuid-Afrikaanse gezinnen met kinderen rondrijden, omdat ook hier de scholen gesloten zijn. 

Gelukkig loste de drukte al snel op en zijn we de S 130 in gereden. 

Veel wildlife was hier niet, we hadden het er nog over dat we verleden jaar wel iedere dag leeuwen gezien hadden, maar dit jaar slechts een in de verte. We waren de S 137 nog niet opgereden of er stonden een aantal wagens aan de kant met verrekijkers, er lagen volgens hun 4 leeuwen in een kuil ergens ver weg. Wij ook even gekeken, maar we konden ze niet zien, Maarten zag op een gegeven moment wel een leeuw opstaan, maar dat was alles.

Zo langzamerhand reden alle wagens weg en dan heeft Maarten zoiets van “ mooi, ik blijf staan” en na een half uur, we stonden nog maar met twee wagens, begonnen de leeuwen te bewegen. Eerst een leeuw, toen een volgende, toen nog twee en het ging maar door, hoeveel leeuwen het waren, minstens een dozijn. Er kwam steeds meer leven in de groep en een voor een stonden ze op om te vertrekken. Wij stonden op dat moment precies op de goede plaats en een voor een liepen ze voor onze auto langs naar de overkant, waar ze al heel snel in het hoge verdwenen. 

Wat een prachtig schouwspel en zo dichtbij. Ik kon ze bijna aaien. 

En zo hebben we nog wel 100 foto’s en veel filmpjes. 

Bij de Dukes, waterplas, wilden we even een koffiepauze houden, maar daar waren twee hyena’s aan het knagen op een karkas, je hoorde de botten breken. Waarschijnlijk was dit het restant van het leeuwen maal.

Nog wat rondjes gereden en daarna besloten om wat vroeger naar het huisje terug te gaan. We hebben onderweg nog wat mooie foto’s kunnen maken, zie hieronder. 

Gelukkig hebben we niet allemaal dezelfde smaak. 

Kruger dag 4

Het wordt haast eentonig, maar niet voor ons, want om 6 uur reden we Kruger binnen. Het valt nu op, ondanks dat het weekend is, dat het een stuk stiller wordt in het Kruger. Ook hier ga je de gevolgen van de Corona merken, er komen geen toeristen meer en wat er nog is gaat binnenkort weer terug
Zie je normaal heel veel safari wagens nu zie je er maar af en toe een en dan nog met maar heel weinig mensen erin. Het stoppen van het toerisme is voor deze bedrijven, die van toerisme afhankelijk zijn, problematisch. 

In de Spar in Komatipoort dragen de medewerkers een soort rode kolsjaal voor hun neus of mond, of dit helpt betwijfel ik. Je ziet nu ook wat mensen met mondkapjes op, meestal stofmaskers van de bouwmarkt. Alle handgel is hier ook al gehamsterd en je ziet zelfs hier mensen met heel volle karren boodschappen lopen. Wel staan er overal flesjes om de handvatten van de karretjes te ontsmetten en je handen.

Het is vandaag een heel warme dag we hebben de 42 graden aangetikt, dit betekent dat er niet al te veel activiteit is, alle beesten blijven onder de bomen en zoeken de schaduw op. 

Wel hebben we naast de gewone “beestjes” weer de wilde honden gezien. De meeste lagen verstopt in het hoge gras, maar er liepen er nog twee op de weg. 

Er zijn nog ongeveer 120 wilde honden in het Kruger en dat we ze nu al twee keer gezien hebben is wel bijzonder. Onderweg ook nog een groep van 5 neushoorns en giraffen op de weg.

We werden getipt dat op de S199 weer luipaarden gesignaleerd waren en omdat we toch in de buurt waren maar even gaan kijken. Daar was hij weer, ons 4e luipaard, wel ver weg in een boom, maar goed te zien met de verrekijker.

De foto is een beetje erg uitvergroot, maar als bewijsmateriaal, wel goed zoeken 😜

We besloten om vandaag wat eerder terug te gaan, veel wild zagen we door de hitte niet meer, tot er plotseling een heel grote groep olifanten voor ons op de weg liep. Op gepaste afstand staan kijken, want er stonden er nog meer in de bosjes. Omdat er kleintjes bij zitten, kunnen ze best wel agressief worden wanneer je er dichtbij komt. Het was wel weer een geniet momentje.

Nu heerlijk in ons huisje een beetje niksen en mijn verslag tikken. 

Net even gaan kijken bij de Krokodil rivier hier in het park, de hele tijd zien we olifanten lopen als we terug komen uit het Kruger. Helaas nu niet. Ik begrijp nu waarom iedereen hier in Marloth met zijn auto langs de rivier rijdt, het is gewoon te heet om te wandelen. Nog even en er ligt hier een plasje vet in het park en ben ik gesmolten van de hitte. 😜

Kruger dag 3, wat een dag was het vandaag!,

Vandaag was weer zo’n dag met een gouden randje.

We reden vroeg het Kruger binnen en begonnen weer met een jakhals. Soms zie je die jaren niet nu al 2 dagen achter elkaar, hij zat in de bosjes aan een groot stuk wild te knagen, want wegslepen kon hij het niet, zo af en toe zagen we hoe hij een stuk poot omhoog trok. 

Op een gegeven moment zeg ik tegen Maarten, ‘op deze weg hebben we toch wel vaker hyena’s gezien, jammer nu niet’. Ik was nog niet uitgesproken of er kwamen twee hyena’s aangewandeld op de weg. Dit noem je nu wishful thinking.

Vervolgens de S 25 verder afgereden en na weer de nodige zebra’s, impala’s en buffels te hebben gezien wilden we afslaan naar de S 119. 

We werden getipt dat er even voorbij de Gardenia Hide  wilde honden waren gezien, dus wij snel verder gereden. Plots zagen we wat safariwagens staan kijken, ik dacht naar de neushoorn die daar liep, maar het bleek dat er 2 luipaarden in een boom zaten met prooi. Nu was de boom best wel ver weg, maar met de verrekijker goed te zien. Toen we een tijdje stonden te kijken, riep Maarten ‘kijk naast je’ en daar liep een van de twee luipaarden vlak langs onze auto. Hij schrok en liep terug om even later weer langs de auto te lopen, wat een ongelofelijk gezicht zo’n beest vlakbij, we konden hem bijna aanraken.

Vervolgens draaiden we de auto en zagen een groep wilde honden samen met een neushoorn bij een plas water. Ook dit was weer zo’n WoW momentje. 

Ik kan er nog veel meer over vertellen maar kijk maar naar de foto’s .

Normaal schieten impala’s altijd het gras in als je aan komt rijden, deze groep dacht daar anders over😍

We hebben gisteren besloten, mede op verzoek van de dochters, om toch maar wat eerder thuis te komen. De eerstvolgende datum dat wij  terug kunnen vliegen is dinsdag 24 maart,  i.p.v zaterdag de 28e.  Of het beter is in Nederland weet ik niet, ik denk dat we hier veiliger zitten, we hebben een ‘eigen’  huis, rijden in het Kruger in onze huurwagen en voor de rest zien we alleen maar mensen als we boodschappen doen. 

Maar om een eventuele lockdown voor te zijn de beslissing toch maar genomen. De tijd zal het leren.