Onze laatste dag

Vandaag onze laatste dag, vanavond om 23:55 uur vliegen we weer naar huis.

Om half acht reden we weer weg bij ons huis Mhofu in Marlothpark, voor onze laatste dag in Kruger, uitgezwaaid door Laurika. 

Omdat we later dan normaal door de gate reden was het wat de beestjes betreft niet zo heel druk, je merkt dan toch dat je de meeste dieren in de vroege morgen ziet.

Nadat we de S25 hadden gereden nog naar de S119 even kijken of ons luipaard er nog was. Volgens mensen die stonden te kijken waren er in de verte zelfs drie exemplaren gezien. Wij waren net te laat. 

Op weg naar de Malelane gate kwamen we wel 10 lege safariwagens tegen, die waarschijnlijk allemaal naar de opslag gingen in verband met de lockdown van a.s. donderdagnacht.

Na nog wat zijweggetjes gereden te hebben kwamen we nog een mooie kudde olifanten tegen die de droge rivierbedding overstaken.

Om 14:30 uur reden we het Krugerpark uit, wel wat later dan gepland, maar we wilden niet te lang op de luchthaven rondhangen.

We hebben bij Millys in Machadodorp gegeten, ik de Gran’s bobotie en Maarten de heek met chips. Het was weer voortreffelijk. Je kunt hier altijd zo heerlijk eten en het kost echt twee maal niets. Normaal is het dan ook erg druk, vandaag waren er met ons erbij,  twee tafeltjes bezet, ook hier slaat Corona toe.

Ze deden wel heel erg hun best om alles met chloor schoon te houden en iedereen kreeg bij binnenkomst een flinke dot handgel om te ontsmetten. 

Onze weg vervolgd en we zagen de zon in de verte steeds verder wegzakken. De laatste twee uur hebben we in het donker op de snelweg gereden, ik heb nog nooit iemand zo horen mopperen over het rijgedrag van de Zuid-Afrikanen. Op een pikdonkere weg zonder achterlichten rijden, je mag 120 maar rijdt dan 50, heel veel auto’s rijden ook met groot licht op en ook stonden er veel wagens met pech langs de weg, half op de 1e rijstrook. Regelmatig word je ,ondanks dat je 120 rijdt, gewoon van de weg gedrukt. 

We hebben ons geen moment onveilig gevoeld hoor, maar het is en blijft oppassen en geconcentreerd rijden.

Op het vliegveld aangekomen was het heel erg rustig, je ziet hier al behoorlijk wat mensen met een soort van mondkapje lopen. We moesten inchecken bij B volgens de borden, daar aangekomen moesten we toch weer bij A zijn, dus roltrap op en roltrap af en dat met twee zware koffers. 

Omdat wij gisteravond onze boardingpassen al digitaal gekregen hadden, konden we direct naar de bagage afgifte, dat scheelde een behoorlijk lange rij wachtenden.

Ook door de douane waren we snel heen en met de uit stempel weer in het paspoort kon het wachten beginnen. 

Het boarden in Johannesburg is altijd een grote chaos. Iedereen gaat zitten bij de gate en als dan iedereen zit moet iedereen er weer uit, want de boardingpas moet weer gecontroleerd worden  en ook of je paspoort wel is afgestempeld door de douane. Daarna mag iedereen weer gaan zitten, tot het echte boarden begint en tsjonge wat een chaos was het hier. Niets afstand houden, het was dringen geblazen, volgens mij wilde iedereen echt naar huis. 

Het vliegtuig van de KLM was overvol, iedereen had een flesje water op zijn stoel liggen en er werd om 1:30 uur nog een pasta maaltijd uitgedeeld met een drankje en dat was het voor de hele reis. 

De bemanning droeg allemaal handschoenen en mondkapjes en er werd ook gevraagd om zo min mogelijk contact met de crew te hebben. De pantry was afgezet met rood lint en je moest als je wat wilde ruim afstand houden. 

De volgende ochtend zag ik dat mensen koffie haalden, dat leek me wel wat, na een lange zo goed als slapeloze nacht, maar helaas kwamen er teveel mensen voor koffie en die werd dan ook niet meer geserveerd, voor de veiligheid. Voor de rest was het een prima vlucht, er werd nog hartelijk geklapt door iedereen in het vliegtuig voor de crew, die toch ook een risico lopen om al die gestrande reizigers op te halen. 

Na een rustige vlucht landen we om 10:00 uur op Schiphol. Ook hier was het heel erg stil en de enige band die draaide was onze bagageband.

Net lazen we dat Kruger al vanaf vandaag (woensdag) gesloten is en we gisteren dus een van de laatste bezoekers zijn geweest.

Ondanks dat de vakantie niet helemaal liep zoals van te voren gepland, maar ja wie kan zo’n scenario als Corona verzinnen, hebben we ondanks de onrust een heerlijke vakantie gehad.

We bedanken hierbij ook Wilma en Ivo Lauteslager van Mhofu voor al het meedenken en het eerder beschikbaar stellen van hun huis in Marlothpark , zodat we Swaziland konden overslaan omdat Zuid-Afrika de grenzen aan het sluiten was.  Ook boden zij ons aan om bij een eventuele lockdown in hun huis te blijven en hem daar uit te zitten. Super lief van hen. Ook waren wij heel erg blij met de Facebook groep Zuid-Afrika en vrienden voor alle informatie die ze hierop deelden. 

Dankzij het aandringen van onze dochters hebben we op donderdag 19 maart onze terugreis omgeboekt van zaterdag 28 maart naar dinsdag 24 maart. Het omboeken viel niet mee, er was al heel veel vol, maar gelukkig waren er nog enkele plekjes op de 24e vrij.

Maandagavond de 23e hoorden we dat er sprake was van een lockdown welke donderdag om 24:00 uur in zou gaan, dus we hebben precies op tijd de juiste keuze gemaakt.

The End